Met ingang van 1 oktober 2014 verhoogde men de liquidatieboni van 10% naar 25%. Deze verhoging ging gepaard met een overgangsregeling waarbij men de mogelijkheid had om bestaande reserves uit te keren aan 10%, op voorwaarde dat men de voorafgaandelijke dividenduitkering incorporeerde in kapitaal. De commotie rond de tariefverhoging en de overgangsregeling monde nu uit in een “permanente overgangsregeling” genaamd “de liquidatiereserve”.
Voor wie van toepassing?
Het is enkel van toepassing voor kleine KMO-vennootschappen overeenkomstig het Wetboek van Vennootschappen. Men moet klein zijn op het moment dat men de liquidatiereserve aanlegt. Het is geen probleem als de vennootschap nadien groot wordt.
Wat is een liquidatiereserve?
KMO-vennootschappen kunnen hun winst van het boekjaar na belastingen overboeken naar een liquidatiereserve. Dit is een gewone boeking op één of meerdere rekeningen van het passief. Er is geen notariële akte of publicatie vereist. Winsten van vorige boekjaren komen niet in aanmerking.
Op deze liquidatiereserve moeten zij dan een afzonderlijke aanslag betalen van 10%. Deze afzonderlijke aanslag is een anticipatieve heffing en zal gewoon moeten betaald worden via de aanslag vennootschapsbelasting.
Bij latere ontbinding van de vennootschap moet er geen roerende voorheffing meer betaald worden op de liquidatiebonus, die normaal 25% bedraagt.
Bij een dividenduitkering na 5 jaar is er slechts een roerende voorheffing van 5% verschuldigd en 15% bij een dividenduitkering binnen de 5 jaar. De periode van 5 jaar begint te lopen vanaf de afsluitdatum van het belastbaar tijdperk waarin de liquidatiereserve werd aangelegd. Indien men een liquidatiereserve boekt in het boekjaar 2015 en de algemene vergadering van 2020 beslist de liquidatiereserve uit te keren, moet men 15% roerende voorheffing betalen omdat er nog geen 5 jaar verstreken zijn. Indien men wacht tot 2021 zal het slechts 5% roerende voorheffing zijn.
Aandachtspunten
Conclusie
De liquidatiereserve is een interessante maatregel voor KMO-vennootschappen die onderworpen zijn aan het tarief van 25% roerende voorheffing en die dividenden zouden willen uitkeren of over een aantal jaren gaan liquideren. Maar zoals hiervoor omschreven zal men toch altijd moeten rekening houden met een aantal aandachtspunten.
Een voordeel van alle aard is een voordeel dat een onderneming toekent aan een personeelslid of aan een bedrijfsleider, bv. een bedrijfswagen, de terbeschikkingstelling van een onroerend goed, enz.
Deze voordelen van alle aard worden beschouwd als een beroepsinkomen. De werknemer of bedrijfsleider die dit voordeel ontvangt, zal dus belasting moeten betalen op het bedrag dat overeenkomt met de waarde van het voordeel van alle aard.
Bepaalde voordelen van alle aard worden in hoofde van de werknemer of bedrijfsleider belast op basis van een forfaitair bedrag. De berekeningsmethodes zijn bij Koninklijk Besluit vastgelegd.
Intresten debet rekening-courant
Wie kan beschikken over gelden van zijn vennootschap zonder daarvoor intresten te moeten betalen, wordt belast op een voordeel alle aard of een zgn. voordeel fictieve debetrente.
Het voordeel van de debetrente wordt berekend op de gemiddelde stand van de rekening courant. In principe moet deze gemiddelde stand per maand berekend worden, maar als er weinig schommelingen hebben plaatsgevonden, kan de gemiddelde stand op jaarbasis berekend worden.
| Jaar | Intrestvoet |
| 2010 | 9,00% |
| 2011 | 8,50% |
| 2012 | 9,50% |
| 2013 | 8,80% |
| 2014 | 9,20% |
Bedrijfswagens
Sinds 2012 moet het voordeel in functie van de Co2-uitstoot en de catalogusprijs van de wagen berekende worden, dus een hogere belasting voor duurdere en vervuilende wagens. De cataloguswaarde is de catalogusprijs van het voertuig in nieuwe staat bij verkoop aan een particulier inclusief opties en werkelijk betaalde BTW, zonder rekening te houden met enige korting, vermindering, rabat of restorno. Dus ook bij tweedehandsvoertuigen wordt de berekening gemaakt op basis van de nieuwwaarde. Als correctie op de nieuwwaarde mag men ieder jaar de nieuwwaarde verminderen met 6%, per levensjaar van het voertuig, met een maximum van 30%.
De basis-Co2 coëfficient bedraagt 5,5% voor een referentie-uitstoot van:
| 2013 | 2014 | 2015 | |
| Diesel | 95 | 93 | 91 |
| Benzine | 116 | 112 | 110 |
Wanneer de uitstoot hoger ligt, zal de coëfficiënt verhogen met 0,1% per Co2-gram, met een maximum percentage van 18%. Ligt de uitstoot lager, dan wordt de coëfficiënt verminderd met 0,1% per Co2-gram met een minimum percentage van 4%. De berekening zal ook beperkt worden tot 6/7. Het belastbaar voordeel bedraagt minstens 1.250 € per jaar voor 2014 en 2015.
Voorbeeld :
Men heeft een wagen die een waarde heeft, inclusief BTW en opties en zonder de verkregen kortingen van 50.000 €. Het betreft een dieselwagen met een Co2-uitstoot van 150 gr/km.
Belastbaar voordeel in 2014 : -> 50.000 € x (5,5% +(150-93) x 0,1%)) x 6/7 of 50.000 € x 11,2% x 6/7 = 4.800,00
Stel deze wagen is 2 jaar oud :
-> (50.000 € x 88 %) x (5,5% +(150-93) x 0,1%) x 6/7 of 50.000 x 88% x 11,2% x 6/7 = 4.224,00
Belastbaar voordeel in 2015 : -> 50.000 € x (5,5% +(150-91) x 0,1%)) x 6/7 of 50.000 € x 11,4% x 6/7 = 4.885,71
Stel deze wagen is 2 jaar oud :
-> (50.000 € x 88 %) x (5,5% +(150-91) x 0,1%) x 6/7 of 50.000 x 88% x 11,4% x 6/7 = 4.299,43
Woning
Wanneer een bedrijfsleider gratis mag wonen in (een deel van de) woning van de vennootschap geeft dit aanleiding tot een belastbaar voordeel.
Voor de berekening van het voordeel wordt gekeken naar het niet geïndexeerde kadastraal inkomen dat overeenstemt met het privé-matig gebruikt gedeelte van het onroerend goed.
| KI < 745 | KI > 745 |
|
Geïndexeerd KI x 1,25 x 100/60
|
Geïndexeerd KI x 3,8 x 100/60 |
Bij gemeubelde woningen moet men het voordeel alle aard nog eens verhogen met 2/3.
Om het geïndexeerd KI te berekenen wordt het KI vermenigvuldigd met volgende coëfficient:
| 2012 | 2013 | 2014 | |
| Indexatie coëfficient | 1,6349 | 1,6813 | 1,700 |
Elektriciteit en verwarming
Aangaande de verstrekking van elektriciteit en verwarming komt er eveneens een verhoging van de bedragen van de voordelen.
Voor leidinggevend personeel en bedrijfsleiders :
| 2012 | 2013 | 2014 | |
| Verwarming | 1.820 | 1.870 | 1.900 |
| Elektriciteit | 910 | 930 | 940 |
Deze bedragen worden jaarlijks geïndexeerd.
Voor andere verkrijgers
| 2012 | 2013 | 2014 | |
| Verwarming | 820 | 840 | 850 |
| Elektriciteit | 410 | 420 | 430 |
Telefoon, internet en computer
Indien een bedrijfsleider gratis gebruik mag maken van een telefoon of gsm, internet of computer voor privé-gebruik, zal hem hiervoor een forfaitair voordeel worden aangerekend.
| 2012 | 2013 | 2014 | |
| Telefoon/gsm | 150 | 150 | 150 |
| Internet | 60 | 60 | 60 |
| Computer | 180 | 180 | 180 |
Wanneer men goederen verkoopt vanuit België aan een BTW-plichtige koper die gevestigd is binnen de EU, moet er geen BTW aangerekend worden. Men noemt dit een “vrijgestelde intracommunautaire levering”. Maar om deze vrijstelling te bekomen moet men wel het bewijs kunnen leveren dat de goederen over de grens zijn gegaan. We bespreken in het kort waarmee men rekening moet houden bij dergelijke verkopen.
Geldig BTW-nummer van de klant
Als eerste moet men de geldigheid van het BTW-nummer van de klant controleren. Dit kan men doen via internet op de “VIES” website op het volgende adres : http://www.europa.eu/taxation_custums/vies/?locale=nl
Wij raden ook aan, als men de controle heeft gedaan en het BTW-identificatienummer blijkt juist te zijn, dit af te printen en bij te houden als bewijs.
Intracommunautair vervoer
De goederen moeten worden vervoerd van België naar een ander lidstaat van de EU. Als verkoper moet men dit bewijs kunnen leveren. Als men dit bewijs niet kan leveren zal de levering geacht worden plaats te vinden in België en zal er Belgische BTW verschuldigd zijn. Wanneer de verkoper zelf het vervoer regelt, zal het meestal geen probleem zijn, omdat hij zal beschikken over de nodige vervoerdocumenten. Maar als de koper zelf het vervoer regelt, is het vaak moeilijker om de nodige bewijsstukken te verzamelen.
Welke bewijsstukken ?
De verkoper moet in het bezit zijn van documenten waaruit de echtheid van het vervoer van de goederen moet blijken. Dit bewijs moet geleverd worden aan de hand van een geheel van overeenstemmende documenten, die courant worden gebruikt in het handelsverkeer, die het vervoer effectief aantonen. Elk bewijs is toegelaten, doch geen enkel bijzonder document is voldoende noch onmisbaar.
Volgende documenten kunnen als bewijs dienen :
Vervoermiddelen
Indien de koper het vervoermiddel in België koopt en zelf het voertuig meeneemt, is het vervoer moeilijk te bewijzen. Indien de koper het voertuig zelf gaat gebruiken in zijn lidstaat, moet deze normaal een kopie van het inschrijvingsbewijs van de wagen kunnen bezorgen, dat als bewijs van uitvoer kan dienen. Gezien de verkoper op het moment van de verkoop van de wagen over weinig bewijsmiddelen beschikt, is het aangewezen om de koper een waarborgsom te laten betalen voor het bedrag van de eventuele Belgische BTW, om deze laatste aan te sporen de nodige bewijsmiddelen te verstrekken.
Besluit
Uit voorgaande blijkt dat het niet altijd eenvoudig is om het bewijs van vervoer te kunnen leveren. Er bestaat ook geen enkel document op zich dat dit bewijs kan leveren. Het moet gaan om een geheel van documenten die het effectieve vervoer moeten kunnen aantonen.
Als er twijfel is, kan men veiligheidshalve Belgische BTW aanrekenen of een waarborgsom vragen tot men van de klant de nodige bewijsmiddelen heeft ontvangen. Want ingeval men geen BTW heeft aangerekend en achteraf blijkt dat er niet voldoende bewijs kan geleverd worden aangaande de uitvoer, zal de verkoper Belgische BTW moeten betalen verhoogd met boete en intresten.
De fiscale administratie zal net als vorige jaren bepaalde kosten en bepaalde activiteitensectoren van naderbij onderzoeken.
Uit het driemaandelijks overleg tussen de economische beroepen en de FOD Financiën van 15 september blijkt dat er een aantal controlepunten geprogrammeerd staan.
Dit jaar zal de administratie haar focus leggen op de tussenpersonen bij de verkoop van telefoonkaarten of op outdooractiviteiten. Voorts gaat ze ook de belastingplichtigen volgen die kapitaal bezitten via ‘juridische constructies’. Sinds dit jaar dient de belastingplichtige namelijk in zijn/haar aangifte aan te duiden of deze zelf (of diens echtgeno(o)t(e), diens wettelijke samenwonende met wie deze een gezamenlijke belastingaangifte indient, of diens minderjarige niet-ontvoogde kinderen) oprichter of (potentieel) begunstigde is van een ‘juridische constructie’.
Met die term wordt ‒ met name ‒ bedoeld: een buitenlandse rechtspersoon die gevestigd is in een fiscaal paradijs of die geniet van een gunstig fiscaal regime in de staat van vestiging (bijv. een Stiftung of Anstalt in Liechtenstein, of een Société de gestion Patrimoine Familial in het Groothertogdom Luxemburg).
Maar de komende maanden zal de administratie de aftrek van reiskosten extra onder de loep nemen. Privéreizen zullen systematisch worden getraceerd en belast ten titel van voordeel van alle aard. In dat verband brengt de FOD Financiën deze belangrijkste bepalingen uit de laatste circulaires ter herinnering:
Zijn niet aftrekbaar:
Het is bijgevolg de taak van de accountant en/of belastingconsulent – die de belangrijkste raadgever van de onderneming of de bestuurder is – om zijn cliënt te informeren over deze nieuwe controleacties van de administratie. De fiscale gevolgen van een eventuele verwerping van de reiskosten kunnen immers zeer gevaarlijk zijn.
Dit is dan ook de gelegenheid om het volgende basisbeginsel in herinnering te brengen: de administratie mag dan wel geen controle voeren op de opportuniteit van een aangegeven kost, ze heeft echter het recht om de professionele doeleinden ervan te controleren of om die kost als onredelijk te beschouwen.
Met de Wet van 16 januari 2003 tot oprichting van de Kruispuntbank van Ondernemingen (afgekort “KBO”) werd het Handelsregister afgeschaft. Sindsdien krijgt elke onderneming een uniek ondernemingsnummer. Bij de overgang van het handelsregister naar het nieuwe systeem van de KBO’s werden bij een aantal ondernemingen de activiteiten onvolledig of niet correct overgenomen, net zoals bepaalde exploitatieadressen.
Het is van essentieel belang dat de activiteiten van de onderneming juist zijn ingeschreven bij de KBO. Een verkeerde inschrijving kan belangrijke gevolgen hebben. We sommen ze hierna eventjes op.
Boetes
Indien een onderneming niet correct is ingeschreven, kan de overheid een boete opleggen die kan oplopen van 62 € tot 10.000 €.
De klant betaalt niet
Indien de ondernemer een rechtsvordering wil instellen tegen een klant die niet wil betalen dan moet de onderneming zelf rechtsgeldig ingeschreven zijn in de KBO. Daarnaast dient de rechtsvordering van de onderneming ook gebaseerd te zijn op een activiteit waarvoor de onderneming op datum van de inleiding van de dagvaarding is ingeschreven in de KBO. Bv iemand die is ingeschreven als schrijnwerker, mag geen vordering instellen voor vloerwerken. Dus de schrijnwerker loopt het risico dat zijn factuur niet zal betaald worden.
Niet aftrekbare beroepskosten
De fiscus kan ook kosten verwerpen als deze betrekking hebben op een activiteit die niet werd ingeschreven in de KBO. Bv een dokter heeft een appartement aan zee dat hij verhuurt. Als men niet werd ingeschreven voor deze activiteit, kan de fiscus de kosten met betrekking tot het appartement verwerpen. De huuropbrengsten zijn daarentegen wel belastbaar.
Verliezen van RSZ-verminderingen
Indien u personeel tewerkstelt bij vestigingseenheden die niet vermeld staan in de KBO, loopt u het risico om RSZ-verminderingen te verliezen voor deze personeelsleden.
Zoals u kan zien is het zeer belangrijk dat de activiteiten correct zijn ingeschreven bij de KBO. Het kan zijn dat er iets is misgelopen bij de omzetting van het handelsregister naar de KBO, maar ondernemingen evolueren ook door de jaren heen. De activiteiten waarmee men is gestart, zijn niet noodzakelijk nog hetzelfde op vandaag.
U kan uw inschrijving in eerste instantie zelf controleren op de toepassing KBO Public Search op de website van FOD Economie. Indien u daar verder nog vragen over heeft, kan u altijd terecht bij uw Ondernemingsloket of uw boekhouder/accountant.
De berekening van de sociale bijdragen voor zelfstandigen zal grondig worden hervormd. Vanaf 1 januari 2015 worden de sociale bijdragen niet meer berekend op de inkomsten van drie jaar voordien, maar op het inkomen van het jaar zelf.
Principe
Alle natuurlijke personen die in België een beroepsactiviteit uitoefenen, als zelfstandige of als bedrijfsleider, zijn in principe verplicht om sociale bijdragen te betalen. Momenteel worden deze sociale bijdrage berekend op het referte-inkomen van drie jaar terug. Voor beginnende zelfstandigen die nog geen drie jaar bezig zijn, is het referte-inkomen een geraamd inkomen van het bijdragejaar zelf.
Situatie vanaf 2015
Vanaf 1 januari 2015 zullen de sociale bijdragen berekend worden op basis van het beroepsinkomen van het jaar zelf. Zowel voor beginnende zelfstandige als zelfstandigen die al meer dan drie jaar bezig zijn. Omdat het inkomen van 2015 nog niet gekend is, zal men als voorlopige basis het inkomen van drie jaar terug nemen. Dus voor 2015 zal men het beroepsinkomen van 2012 nemen. Als in 2017 het inkomen definitief gekend is, volgt er een regularisatie.
Wat als het inkomen van dit jaar ernstig afwijkt van dat van drie jaar geleden ?
In tegenstelling tot het verleden heeft men nu de mogelijkheid om de bijdragen te laten aanpassen. Starters zullen zelf een raming moeten maken of de minimumbijdragen moeten betalen. Indien de zelfstandige een hoog inkomen verwacht, kan hij ervoor opteren om hogere bijdragen te betalen. Dit kan hij aanvragen bij zijn sociaal fonds. Het voordeel is dat men achteraf geen hoge regularisatie krijgt. De betaalde bijdragen kunnen bovendien ook afgetrokken worden van de inkomsten van het jaar zelf.
Als men de sociale bijdragen wil verlagen moet men dit kunnen aantonen aan de hand van objectieve elementen zoals ziekte, daling omzet, enz. De aanvraag van verlaging van de sociale bijdragen gebeurt volledig onder de verantwoordelijkheid van de zelfstandige zelf. Als de sociale lasten te laag zijn ingeschat, zal er naast de regularisatie ook een verhoging moeten betaald worden. Deze verhoging bedraagt 3% x het aantal kwartalen tussen het bijdragejaar en de regularisatie, bijkomend nog eenmalig verhoogd met 7%. Als men om een verhoging heeft gevraagd en dit blijkt achteraf teveel te zijn, krijgt men bij de regularisatie geen vergoeding of bonificatie.
Opportuniteiten
Men kan in 2014 het loon verhogen. Indien men dit jaar een hoger loon opneemt, zal dat geen hogere sociale bijdragen met zich meebrengen.
Indien men in 2014 de activiteit stopzet, zal men op de stopzettingsmeerwaarde ook geen sociale bijdrage moeten betalen. Men kan dus beter de activiteit stopzetten in 2014 dan begin 2015.
Checklist aangifte personenbelasting inkomsten 2013
De bestaande anti-witwaswetgeving van 11 januari 1993 werd opnieuw herschreven. De wetgeving is vanaf 1 januari 2014 weer strenger geworden en deze verstrenging heeft betrekking op twee luiken. Enerzijds heeft het betrekking op het gebruik van contant geld bij vastgoedtransacties en anderzijds heeft het betrekking op contante betalingen bij de verkoop door handelaars of bij dienstprestaties verricht door dienstverstrekkers voor een bedrag van 3.000,00 € of meer.
Vastgoedtransacties
Artikel 20 van de nieuwe wet luidt als volgt :
Vanaf 1 januari 2014 mag er dus bij de verkoop van een onroerend goed niets meer cash betaald worden. Zelfs als twee particulieren in eerste instantie een compromis sluiten, zonder tussenkomst van een vastgoedmakelaar of notaris, mag er niet met cash geld betaald worden.
Andere transacties
Vanaf 1 januari 2014 mag de prijs van de verkoop van goederen door een handelaar of de geleverde dienstprestaties door een dienstverrichter, waarvan het bedrag 3.000,00 € of meer bedraagt niet meer contant worden vereffend. Er mag wel maximaal 10% van de prijs in contant geld betaald worden met een maximum van 3.000,00 €.
Dus bij een factuur van 6.000,00 € mag men 600,00 €, zijnde 10%, in cash geld betalen.
Het toepassingsgebied werd ook expliciet uitgebreid tot handelaars in edele metalen.
Sancties
Bij de vaststelling van inbreuken op deze bepalingen kan men een geldboete opleggen van 250,00 € tot 225.000,00 €. De boete mag echter niet meer bedragen dan 10% van de ten onrechte ontvangen cash betalingen.
In de wet is voorzien dat de handelaar of dienstverrichter dit kan melden aan de CFI. Maar er werd bij Koninklijk Besluit nog niet bepaald welke handelaars en dienstverrichters dit moeten doen.
Dus indien u elke cash ontvangst zou melden aan de CFI (www.ctif.cfi.be), kan men u principieel geen boete opleggen.
Volgens de fiscale wetgeving moeten de schuldenaars van belastbare bezoldigingen de verschuldigde bedrijfsvoorheffing op deze bezoldigingen inhouden en doorstorten aan de Schatkist. Deze doorstorting moet gebeuren binnen de 15 dagen na het verstrijken van de maand waarin de inkomsten zijn betaald of toegekend.
In de praktijk komt het vaak voor dat bij de berekening van de bedrijfsleidersbezoldiging de in te houden bedrijfsvoorheffing wordt vastgesteld op basis van een vast bedrag of op basis van de personenbelasting van de bedrijfsleider.
De wet bepaalt daarentegen de barema’s voor deze bedrijfsvoorheffing. Deze schalen houden onder meer rekening met de hoogte van de bezoldiging, het belastingvrije minimum en het aantal kinderen dat de genieter ten laste heeft. De barema’s staan met andere woorden dus los van de volledige persoonlijke toestand in de personenbelasting van de genieter (met bijvoorbeeld de aftrekken en de verminderingen die van toepassing zouden zijn voor de enige en eigen woning, giften, enz.), maar eveneens van het feit of de genieter tijdens het belastbare tijdperk al dan niet voorafbetalingen heeft gedaan.
De fiscus zal er echter streng op toezien dat ook op de bezoldigingen van bedrijfsleiders, net zoals bij de bedienden en de arbeiders, de minimale bedrijfsvoorheffing wordt ingehouden. Dit naast de wettelijke verplichting om voorafbetalingen te doen in zoverre de verplicht in te houden bedrijfsvoorheffing onvoldoende zou zijn.
Beide verplichtingen, zijnde het betalen van bedrijfsvoorheffing en het doen van persoonlijke voorafbetalingen, zijn dan ook cumulatief te voldoen.
Wat wordt nu eigenlijk verstaan onder “bedrijfsleidersbezoldingen”?
Het betreft alle vaste of veranderlijke bezoldigingen die vennootschappen toekennen aan hun bedrijfsleider en die niet een terugbetaling zijn van kosten eigen aan de vennootschap, alsook alle voordelen van alle aard en de geherkwalificeerde huurinkomsten in een bezoldiging bij de bedrijfsleider. Deze inkomsten moeten worden vermeld op een fiche 281.20.
Let wel op. Als er geen bedrijfsvoorheffing moet worden ingehouden, moet er toch nog steeds een aangifte bedrijfsvoorheffing ingediend worden, zij het dan een nihilaangifte.
De tantièmes, zijnde het deel van de winst die bij beslissing van de algemene vergadering worden toegekend aan de bedrijfsleiders, ondergaan een speciale regeling.
Zo worden de tantièmes geacht te zijn betaald op datum waarop ze door de algemene vergadering zijn toegekend.
Ze moeten bovendien ook worden vermeld op de fiche 281.20 maar dan op de fiche met betrekking tot het jaar van de toekenning of betaalbaarstelling.
Indien de vennootschap geen of onvoldoende bedrijfsvoorheffing inhoudt op de betaalde of toegekende bezoldigingen volgens de wettelijk vastgestelde schalen, dan kan de fiscale administratie de niet-ingehouden bedrijfsvoorheffing alsnog vorderen van de vennootschap. Bovendien kan de fiscus diezelfde niet-ingehouden bedrijfsvoorheffing als bijkomend voordeel van alle aard belasten bij de bedrijfsleider.
Vennootschappen die in 2013 volgens de wettelijke barema’s onvoldoende bedrijfsvoorheffing hebben doorgestort op de betaalde of toegekende bezoldigingen aan bedrijfsleiders, kunnen deze toestand nog spontaan rechtzetten en dit ten laatste tot eind 2013.
Doet men dit niet, dan kan de belastingadministratie naast de wettelijke nalatigheidsintresten van 7% ook een administratieve geldboete toepassen. Deze geldboete is normaliter gelijk aan 10% van de niet-betaalde som met een minimum van 50,00 € en een maximum van 1.250,00 €.
Vanaf 2014 gaat de fiscus strenger toezien op de correcte inhouding en systematische controles uitvoeren. Bovendien zullen de voormelde sancties worden toegepast op alle overtreders.
De functie van bedrijfsleider kan echter ook worden uitgeoefend door een rechtspersoon.
Betreft het een Belgisch of buitenlands rechtspersoon, dan moet er geen bedrijfsvoorheffing worden doorgestort.
De bedragen dienen echter wel te worden vermeld op een fiche 281.50 indien het een Belgisch rechtspersoon betreft en op een fiche 281.30 wanneer het een buitenlands rechtspersoon betreft.
Vanaf 1 oktober 2014 wordt het tarief op de liquidatieboni verhoogd van 10% naar 25% onafhankelijk van de datum van de ontbinding van de vennootschap.
Wat is nu een liquidatiebonus ?
Bij de ontbinding van de vennootschap worden alle activa verkocht, de vorderingen geïnd en de schulden betaald. Het geld dat daarna overblijft, wordt aan de aandeelhouders uitgekeerd. Dit bedrag min het kapitaal noemt men de “liquidatiebonus”.
Om te vermijden dat ondernemingen massaal geliquideerd worden, werd er een overgangsregeling voorzien. Bedrijven kunnen vanaf 1 juli 2013, onder bepaalde voorwaarden, de belaste reserves uitkeren, met inhouding van 10% roerende voorheffing, op voorwaarde dat de verworven dividenden onmiddellijk worden aangewend ter verhoging van het maatschappelijk kapitaal.
Enkel de belaste reserves die definitief zijn vastgesteld door de algemene vergadering ten laatste op 31 maart 2013, komen in aanmerking. Voor veel vennootschappen, die afsluiten per 31 december, werd de jaarrekening per 31 december 2012 vaak nog niet goedgekeurd door de algemene vergadering vóór 31 maart 2013. Dit wil concreet zeggen dat enkel de belaste reserves per 31 december 2011 in aanmerking komen.
Het bedrag waarmee de belaste reserves verminderd worden, moeten in het kapitaal opgenomen zijn tijdens het laatste boekjaar dat afsluit vóór 1 oktober 2014. Voor veel vennootschappen is dat het boekjaar 2013, dat afgesloten wordt op 31 december 2013. Dit wil zeggen dat alle vennootschappen die afsluiten op 31 december nog voor 31 december 2013 een dividenduitkering moeten doen, de 10% roerende voorheffing moeten betalen en de notariële akte voor kapitaalverhoging moeten laten verlijden bij de notaris. In sommige gevallen zal er ook een revisor moeten aangesteld worden. Om tegen het einde van het jaar een stormloop van kapitaalverhogingen te vermijden, werd er uitstel verleend en kan de akte uiterlijk op 31 maart 2014 worden verleden bij de notaris. De roerende voorheffing van 10% moet echter wel betaald worden vóór 15 januari 2014.
Deze omgezette netto reserves worden beschouwd als gestort kapitaal. Indien de vennootschap later overgaat tot een kapitaalvermindering, zal deze kapitaalvermindering eerst aangerekend worden op het nieuw ingebrachte kapitaal. Er zal dan geen roerende voorheffing verschuldigd zijn op deze kapitaalvermindering in de mate dat de kapitaalvermindering ten vroegste plaatsvindt na een verloop van 8 jaar voor grote vennootschappen en 4 jaar voor KMO’s.
Indien men dus vroegtijdig een kapitaalvermindering doet zijn volgende bijkomende tarieven inzake roerende voorheffing verschuldigd :
Bij niet KMO-vennootschappen :
Bij KMO’s :
Uitgekeerde reserves die werden opgenomen in het kapitaal in het kader van deze maatregel, zullen later niet in aanmerking komen om te kunnen genieten van het verlaagde tarief van 15% roerende voorheffing op dividenduitkeringen.
De wetgever heeft wel een antimisbruikbepaling voorzien. De vennootschappen die naar aanleiding van deze maatregel hun dividendpolitiek wijzigen zullen gesanctioneerd worden. Vennootschappen zouden immers de betaling van 25% op dividenden kunnen vervangen door een betaling van 10% door incorporatie in kapitaal. De sanctie is een afzonderlijk aanslag van 15% op het positief verschil tussen het effectieve dividend en het normale dividend zoals verwacht op basis van de uitkeringspolitiek in de voorbije 5 jaren. Heeft u dus in de laatste vijf jaren dividenden uitgekeerd, dan moet u dat ook doen in het jaar dat de maatregel werd toepast, indien er natuurlijk winst is.
Men zou kunnen overwegen om een vennootschap te vereffenen en nadien een nieuwe vennootschap op te starten. Maar hier zal de fiscus met argusogen op toezien en zou men eveneens de antimisbruikbepaling voor kunnen inroepen. Men zal dan heel goede financiële en/of economische redenen moeten kunnen aanhalen.
Is het nu interessant om gebruik te maken van deze maatregel ?
In de volgende gevallen zou het interessant kunnen zijn :
Er zijn ook een aantal situaties waarbij het misschien niet zo interessant is :