Er zijn twee belangrijke wijzigingen in verband met de roerende voorheffing op roerende inkomsten.  De eerste wijziging is de herinvoering van de verminderde roerende voorheffing van 15% op dividenden voor KMO’s. De tweede wijziging is de verhoging van de roerende voorheffing op liquidatieboni van 10% naar 25%.
Wij bespreken beide maatregelen hierna in het kort.

Verminderde roerende voorheffing op dividenden voor KMO’s

Tot voor kort konden bepaalde vennootschappen die aan een aantal voorwaarden voldeden genieten van een roerende voorheffing van 15% op dividenduitkeringen. Dit tarief werd voor dergelijke vennootschappen in 2012 opgetrokken naar 21% en met ingang vanaf 1 januari 2013 afgeschaft, waardoor alle dividenduitkeringen onderworpen waren aan het tarief van 25%.

Vanaf 1 juli 2013 kunnen KMO’s, onder bepaalde voorwaarden, terug genieten van een verlaagd tarief. De roerende voorheffing op gewone dividenden bedraagt dan :

• 20% voor dividenden uitgekeerd uit de winstverdeling van het tweede boekjaar na dat van de inbreng;
• 15% voor dividenden uitgekeerd uit de winstverdeling van het derde boekjaar na dat van de inbreng;

Indien men vóór deze periode nog uitkeringen doet blijft het tarief van 25% van toepassing.

De nieuwe regeling is pas van toepassing vanaf 1 juli 2013. Bij een boekjaar dat loopt per kalenderjaar, zal men bij een kapitaalverhoging tussen 1 juli 2013 en 31 december 2013, pas kunnen genieten van het verlaagde tarief van 20% bij de winstverdeling van het boekjaar van 2015. Vanaf het boekjaar 2016 kan men genieten van het verminderde tarief van 15%.

Als men in een bestaande vennootschap een kapitaalinbreng doet van 20.000 € om het kapitaal van 20.000 € op 40.000 € te brengen, zal later bij een dividenduitkering 50% van de uitkering onderworpen zijn aan het verlaagde tarief van 15% en 50% aan het normale tarief van 25%.

De belangrijkste voorwaarden zijn de volgende :

• De nieuwe aandelen moeten uitgegeven zijn vanaf 1 juli 2013, hetzij bij de oprichting van de vennootschap, hetzij in het kader van een kapitaalverhoging;
• De regeling geldt enkel voor “kleine vennootschappen” zoals bedoeld in artikel 15 W. Venn.;
• De inbreng of kapitaalverhoging moet in geld gebeuren;
• De aandelen moeten op naam zijn uitgegeven (niet gedematerialiseerd) en moeten volledig volstort zijn;
• Het voordeel van de verlaagde roerende voorheffing is beperkt tot de aandeelhouders die initieel hebben deelgenomen aan de inbreng en deze nieuwe aandelen ononderbroken in volle eigendom hebben behouden sinds de kapitaalinbreng. Bij overdracht van de nieuwe aandelen verliest de nieuw aandeelhouder aldus het recht op de verlaagde roerende voorheffing. Er zijn echter uitzonderingen voorzien ingeval van erfenis en schenking.

De vennootschappen die niet gehouden zijn tot een minimum maatschappelijk kapitaal (VOF, Comm.V. en CVOA) genieten pas van het voordeel indien het maatschappelijk kapitaal na de inbreng minstens gelijk is aan het minimum maatschappelijk kapitaal van een BVBA. Voor genoemde vennootschappen moet het fiscaal kapitaal na inbreng aldus minimum 18.550 € bedragen.

Er is ook een antimisbruikbepaling voorzien voor vennootschappen die eerst hun kapitaal zouden verminderen. Wanneer vanaf 1 mei 2013 kapitaalverminderingen zijn uitgevoerd, komen kapitaalverhogingen vanaf 1 juli 2013 enkel in aanmerking voor het verlaagde tarief, in de mate dat het bedrag van de verhoging de vermindering overstijgt.
Hetzelfde geldt wanneer een natuurlijke persoon kapitaal inbrengt, dat men heeft verkregen door een kapitaalvermindering door te voeren in een andere verbonden onderneming.

Roerende voorheffing op liquidatiebonus

Vanaf 1 oktober 2014 wordt het tarief op de liquidatieboni verhoogd van 10% naar 25% onafhankelijk van de datum van de ontbinding van de vennootschap.

Wat is nu een liquidatiebonus ?
Bij de ontbinding van de vennootschap worden alle activa verkocht, de vorderingen geïnd en de schulden betaald. Het geld dat daarna overblijft, wordt aan de aandeelhouders uitgekeerd. Dit bedrag min het kapitaal noemt men de “liquidatiebonus”.

Om te vermijden dat ondernemingen massaal geliquideerd worden werd er een overgangsregeling voorzien. Bedrijven kunnen vanaf 1 juli 2013, onder bepaalde voorwaarden, de belaste reserves uitkeren, met inhouding van 10% roerende voorheffing, op voorwaarde dat de verworven dividenden onmiddellijk worden aangewend ter verhoging van het maatschappelijk kapitaal.
Enkel de belaste reserves die definitief zijn vastgesteld door de algemene vergadering ten laatste op 31 maart 2013, komen in aanmerking. Voor veel vennootschappen, die afsluiten per 31 december, werd de jaarrekening per 31 december 2012 nog niet goedgekeurd door de algemene vergadering voor 31 maart 2013. Dit wil concreet zeggen dat enkel de belaste reserves per 31 december 2011 in aanmerking komen.
Het bedrag waarmee de belaste reserves verminderd worden, moeten in het kapitaal opgenomen zijn tijdens het laatste boekjaar dat afsluit vóór 1 oktober 2014. Voor veel vennootschappen is dat het boekjaar 2013, dat afgesloten wordt op 31 december 2013.

Deze omgezette reserves worden beschouwd als gestort kapitaal. Indien de vennootschap later overgaat tot een kapitaalvermindering, zal deze kapitaalvermindering eerst aangerekend worden op het nieuw ingebrachte kapitaal. Er zal dan geen roerende voorheffing verschuldigd zijn op deze kapitaalvermindering in de mate dat de kapitaalvermindering ten vroegste plaatsvindt na een verloop van 8 jaar voor grote vennootschappen en 4 jaar voor KMO’s.

Indien men dus vroegtijdig een kapitaalvermindering doet zijn volgende roerende voorheffing verschuldigd :

Bij niet KMO-vennootschappen :

• bij terugbetaling tijdens de eerste 4 jaar bedraagt deze 15%;
• tijdens het 5° en 6° jaar bedraagt deze 10%;
• tijdens het 7° en 8° jaar bedraagt deze 5%

Bij KMO’s :

• bij terugbetaling tijdens de eerste 2 jaar bedraagt deze 15%;
• tijdens het 3° jaar bedraagt deze 10%;
• tijdens het 4° jaar bedraagt deze 5%.

Uitgekeerde reserves die werden opgenomen in het kapitaal in het kader van deze maatregel, zullen later niet in aanmerking komen om te kunnen genieten  van het verlaagde tarief van 15% roerende voorheffing op dividenduitkeringen. Voor deze maatregel is het namelijk vereist dat de kapitaalverhoging in geld moet gebeuren.

Ook hier is een antimisbruikbepaling voorzien. De vennootschappen die naar aanleiding van deze maatregel hun dividendpolitiek wijzigen zullen gesanctioneerd worden. Vennootschappen zouden immers de betaling van 25% op dividenden kunnen vervangen door een betaling van 10% door incorporatie in kapitaal. De sanctie is een afzonderlijk aanslag van 15% op het positief verschil tussen het effectieve dividend en het normale dividend zoals verwacht op basis van de uitkeringspolitiek in de voorbije 5 jaren. Heeft u dus in de laatste vijf jaren dividenden uitgekeerd, dan moet u dat ook doen in het jaar dat de maatregel werd toepast, indien er natuurlijk winst is.

Men zou kunnen overwegen om een vennootschap te vereffenen en nadien een nieuwe vennootschap op te starten. Maar hier zal de fiscus met argusogen op toezien en zou men eveneens de antimisbruikbepaling op kunnen inroepen. Men zal dan heel goede financiële en/of economische redenen moeten kunnen aanhalen.

Uitgekeerde reserves die werden opgenomen in het kapitaal in het kader van deze maatregel, zullen later niet in aanmerking komen om te kunnen genieten  van het verlaagde tarief van 15% roerende voorheffing op dividenduitkeringen.

Volgens het Koninklijk Besluit nummer 1, artikel 5 van het BTW Wetboek dient de factuur de volgende vermeldingen te bevatten :

1. de datum van uitreiking;
2. het volgnummer dat ze worden ingeschreven in het boek voor uitgaande facturen;
3. de volledige identiteit van de belastingplichtige leverancier van de goederen of van de dienstverrichter :
   – de naam of de maatschappelijke benaming;
   – het adres van zijn administratieve of maatschappelijke zetel;
   – zijn BTW-identificatienummer;
4. wanneer de schuldenaar de leverancier van de goederen of de dienstverrichter is die niet in België is gevestigd en :
   – een aansprakelijke vertegenwoordiger heeft : identiteit, adres en hoedanigheid aansprakelijk vertegenwoordiger
   – vertegenwoordigd is door een erkend persoon : identiteit, adres, BTW-identificatienummer en hoedanigheid erkend persoon
5. de volledige identiteit van de afnemer :
   – naam of maatschappelijke benaming;
   – adres van de afnemer;
   – zijn BTW-identificatienummer (indien van toepassing);
6. wanneer de schuldenaar de medecontractant is die niet in België is gevestigd en :
   – een aansprakelijke vertegenwoordiger heeft : identiteit, adres en hoedanigheid aansprakelijk vertegenwoordiger
   – vertegenwoordigd is door een erkend persoon : identiteit, adres, BTW-identificatienummer en hoedanigheid erkend persoon
7. de datum waarop het belastbaar feit (datum levering of voltooiing van de dienst) heeft plaatsgevonden of de datum van de incassering van de prijs of een deel ervan, voor zover die datum vastgesteld is en verschilt van de uitreikingsdatum van de factuur;
8. de gegevens die nodig zijn om de aard van de handeling en het tarief van de verschuldigde BTW vast te stellen, inzonderheid de gebruikelijke benaming van de geleverde goederen en van de verstrekte diensten en hun hoeveelheid alsook het voorwerp van de diensten;
9. voor elk tarief of elke vrijstelling, de maatstaf van heffing, de eenheidsprijs exclusief BTW, evenals de eventuele vooruitbetalingskortingen, prijskortingen en –rabatten indien deze niet in de eenheidsprijs zijn begrepen;
10. de vermelding van de tarieven van de verschuldigde BTW en het totaalbedrag van de verschuldigde BTW;
11. indien de handeling van BTW is vrijgesteld, verwijzen naar de bepaling krachtens dewelke ze is vrijgesteld;
12. een verwijzing naar een vroeger uitgereikte factuur indien voor dezelfde handeling meerdere facturen worden opgesteld;

Aan de belastingvermindering voor energiebesparende uitgaven werd de afgelopen jaren nogal wat gesleuteld. We bekijken even in het kort hoe de spelregels er uitzien vanaf 2012.

Energiebesparende uitgaven betaald in 2012

De belastingvermindering werd afgeschaft voor alle energiebesparende uitgaven, behalve die voor dakisolatie. De nieuwe regels zien er als volgt uit :

• de belastingvermindering voor de uitgaven voor dakisolatie bedraagt nu nog 30%;
• het maximumbedrag van de vermindering bedraagt 2.930,00 €;
• er is geen overdracht meer mogelijk indien men boven de maximum grens van 2.930,00 € komt;
• de belastingvermindering kan wel omgezet worden in een terugbetaalbare belastingkrediet indien er onvoldoende belastingen verschuldigd zijn.

Overgangsmaatregel

Er is echter een overgangsmaatregel uitgewerkt voor uitgaven die werden betaald in 2012, maar waarvoor er reeds een overeenkomst werd ondertekend voor 28 november 2011. Voor deze uitgaven blijven de regels van 2011 van toepassing. Dit wil zeggen dat :

• de belastingvermindering 40% bedraagt;
• het maximum bedrag van de vermindering 2.930,00 € bedraagt, eventueel te verhogen met 880,00 € voor de installatie van zonnecelpanelen;
• er wel nog een mogelijkheid bestaat om het overschot naar de volgende drie jaren over te dragen;
• de omzetting van de vermindering in een belastingkrediet mogelijk blijft.

In de overgangsregeling komen volgende uitgaven nog in aanmerking :

• Werken in een woning die tenminste 5 jaar in gebruik is genomen :
• De vervanging van oude stookketels of het onderhoud van een stookketel.
• De plaatsing van dubbele beglazing, eventueel met inbegrip van het raamwerk (een terrasdeur wordt gelijkgesteld met een raam).
• De isolatie van daken, vloeren en muren. Vanaf 2011 geen belastingvermindering meer voor vloer- en muurisolatie.
• De plaatsing van een warmteregeling van centrale verwarming voor thermostatische kranen of kamerthermostaat met tijdsinschakeling.
• De energie-audit van de woning.
• De plaatsing van andere uitrusting voor geothermische energieopwekking (warmtepompen).
• De installatie van een systeem van waterverwarming door middel van zonne-energie.
• De plaatsing van fotovoltaïsche zonnecelpanelen.
  • Werken in een woning die minder dan 5 jaar in gebruik is genomen :
  • De plaatsing van andere uitrusting voor geothermische energieopwekking (warmtepompen).
  • De installatie van een systeem van waterverwarming door middel van zonne-energie.
  • De plaatsing van fotovoltaïsche zonnecelpanelen.

Energiebesparende uitgaven betaald in 2013

De vermindering blijft enkel van toepassing op de isolatie van daken. De vermindering bedraagt 30% van de werkelijk betaalde uitgaven, met een maximum van 3.010,00 €. De belastingvermindering kan niet meer omgezet worden in een terugbetaalbaar belastingkrediet en de overdracht van overschotten is ook niet meer mogelijk. Overdrachten van voorgaande jaren blijven overdraagbaar.

Wie kan van de belastingvermindering genieten ?

De belastingvermindering kan genoten worden door de volle of naakte eigenaar, bezitter, erfpachter, opstalhouder, vruchtgebruiker of de huurder. Enkel natuurlijke personen kunnen hiervan genieten.

 Welke onroerende goederen komen in aanmerking ?

De energiebesparende investeringen moeten gedaan worden in een woning gelegen in België of in het buitenland. Het moet een gebouw zijn dat voor bewoning bestemd is. Het gebouw mag geen beroepsmatig karakter hebben, zoals een winkel of atelier. Men dient de woning niet zelf te betrekken, bijgevolg komen ook verhuurde woningen in aanmerking. De belastingvermindering is niet beperkt tot één woning, ze kan genoten worden voor meerdere woningen. De woning moet minstens 5 jaar in gebruik zijn genomen als woning bij de aanvang van de werken.

Wie moet de werken uitvoeren ?

De werken moeten uitgevoerd worden door een aannemer, maar niet meer zoals vroeger door een “geregistreerde” aannemer. De werken dienen wel te voldoen aan bepaalde technische vereisten.  Indien men zelf de plaatsing doet, komt de investering niet in aanmerking voor belastingvermindering. Indien de belastingplichtige zelf de materialen aankoopt, maar ze laat plaatsen door een aannemer, komen volgens de fiscus enkel de kosten van de plaatsing in aanmerking. Maar recente rechtspraak spreekt dit echter tegen.

Bedrag van de belastingvermindering

De belastingvermindering bedraagt 40 % voor de uitgaven in de overgangsregeling en 30% voor de uitgaven in de nieuwe regeling, waarbij enkel de dakisolatie in aanmerking komt. De vermindering is echter beperkt per belastbaar tijdperk en per woning tot 2.930,00 € voor aanslagjaar 2013. Dit bedrag wordt echter verhoogd met maximum 880,00 € voor uitgaven van de overgangsregeling, voor zover deze verhoging uitsluitend betrekking heeft op :

• De plaatsing van andere uitrusting voor geothermische energieopwekking (warmtepompen).
• De installatie van een systeem van waterverwarming door middel van zonne-energie.
• De plaatsing van fotovoltaïsche zonnecelpanelen.

Bepalend voor de belastingvermindering is de datum van betaling en niet de datum van de factuur, contract of beëindiging van de werken. Dus ook voorschotten komen in aanmerking op voorwaarde dat de werken werden uitgevoerd op datum van de indiening van de aangifte personenbelasting.

Overdracht belastingvermindering

Indien de belastingvermindering per woning hoger is dan 2.930,00 € of 3.810,00 €, kan het saldo van de gecreëerde belastingvermindering overgedragen worden naar de drie volgende belastbare tijdperken. De overdracht is enkel van toepassing voor woningen die al 5 jaar in gebruik zijn genomen.

Te vervullen formaliteiten

De belastingplichtige moet beschikken over een factuur van een aannemer en een betalingsbewijs kunnen voorleggen. De factuur moet ook een aantal verplichte vermeldingen bevatten. Eventueel moet men ook beschikken over documenten die aantonen dat de woning ouder is dan 5 jaar.

Checklist aangifte personenbelasting inkomsten 2012

Sinds 1 januari 2011 mag men, voor bedrijfsmiddelen met gemengd gebruik, slechts de BTW in aftrek brengen in verhouding tot het effectief beroepsgebruik. Maar vooral bij personenwagens leverde dit nogal wat praktische problemen op. Daarom liet de fiscus in 2011 toe dat men de oude regeling nog mocht gebruiken. Over wat er in 2012 moest gebeuren was nog geen duidelijkheid. De administratie schept nu meer duidelijkheid en komt met 3 methodes op de proppen. We bespreken ze hier in het kort.

Methode 1

Volgens de eerste methode dient de belastingplichtige een “rittenadministratie” bij te houden. Dit betekent dat men voor elke beroepsmatige verplaatsing volgende gegevens dient bij te houden : datum, eindadres, aantal afgelegde kilometers per rit, en totaal aantal (beroeps)kilometers per dag. Dit totaal aantal afgelegde beroepsmatige kilometers moet men dan ieder jaar vergelijken met het totaal aantal gereden kilometers, om tot een percentage beroepsmatige kilometers te komen. Zo bekomt men dan uiteindelijk het percentage van de aftrekbare BTW, die maximaal 50% kan bedragen.

Men dient deze rittenadministratie bij te houden voor ieder voertuig. Woon-werkverkeer wordt beschouwd als privégebruik en tellen dus niet mee als beroepsmatige verplaatsingen.

Methode 2

Wie een “rittenadministratie” niet ziet zitten, kan gebruik maken van een forfait. De privé-verplaatsingen worden dan berekend aan de hand van de volgende formule :

afstand woon-werk x 2 x 200 + 6000 x 100

totale afstand

De 6000 staat voor de overige privé verplaatsingen en de 200 voor het aantal werkdagen in een jaar. Ook hier kan men maximaal slechts 50 % BTW aftrekken.

Voorbeeld : Een werknemer krijgt een wagen ter beschikking en woont 25 kilometers van het werk. In dat jaar heeft de wagen in totaal 20 000 kilometers gereden.

25 x 2 x 200 + 6000 x 100

20 000

Men komt dan op 80 % privégebruik met als gevolg dat de BTW slechts voor 20 % aftrekbaar is.

Methode 3

Deze methode is alleen bestemd voor bedrijven met een wagenpark van minstens 4 voertuigen. Indien men minstens 4 voertuigen heeft, mag men kiezen voor een algemeen forfait waarbij de aftrek 35 % bedraagt. De administratie beschouwt deze methode als een proef.

Deze methode kan interessant zijn voor bedrijven die het ter beschikking stellen van een auto beschouwen als een deel van het loon en waarbij de werknemer geen of nauwelijks beroepsmatige kilometers maakt. Volgens de methodes 1 en 2 zou anders de aftrek vaak nul kunnen zijn.

Indien men kiest voor deze methode dient men deze voor 4 jaar toe te passen en geldt dit voor gans het wagenpark van de onderneming.

Herzieningen

Bij methode 1 en 2 zal er jaarlijks een herziening moeten berekend worden omdat de percentages ieder jaar kunnen wijzigen. Men heeft ook de mogelijkheid om methode 1 en 2 te combineren. Methode 3 kan men niet combineren met een andere methode.

Overgangsregeling voor 2012

Deze regels zijn met terugwerkende kracht van toepassing vanaf 1 januari 2012. In de praktijk zijn ze echter van toepassing vanaf 1 januari 2013 omdat men voorziet in een overgangsregeling voor 2012.

Men mag ook, net als voor 2011, de oude regeling toepassen. Wie de nieuwe regels wil toepassen, mag dat al doen. Omdat men niet altijd al de nodige gegevens heeft kunnen verzamelen, staat de fiscus toe,dat als men voor 2012 methode 1 of 2 wil toepassen, de verzamelde cijfers voor de tweede helft van 2012 ook gebruikt mogen worden voor de eerste helft van 2012.

Besluit

Het is vanzelfsprekend dat voor wagens die weinig kilometers maken de oude regeling voordeliger is dan de nieuwe. Men moet wel rekening houden dat, indien men kiest voor de oude regeling, men nog altijd de BTW moet herzien op de voordelen alle aard. Men moet dan, voor de berekening van de BTW-herziening, ook rekening houden met de nieuwe fiscale berekening van de voordelen op de wagens.
Volgens de nieuwe regeling moet men geen BTW herzien op de voordelen.

Met de nieuwe regeling moet men bovendien bij de verkoop van een personenwagen slechts de helft van de BTW aanrekenen. Dit kon ook een goede reden zijn om te kiezen voor de nieuwe regeling in 2012.

De wijziging van de berekening van het voordeel van alle aard voor personenwagens zorgde het afgelopen jaar voor heel wat verwarring. De fiscus heeft de voorbije maanden nogal wat pogingen ondernomen, via de zogenaamde FAQ’s, om hierin verduidelijking te brengen. Wij willen hierbij dan ook de voornaamste aspecten kort toelichten.
Tot en met 2011 werd het  voordeel alle aard inzake het privé-gebruik van een bedrijfswagen berekend in functie van de Co2-uitstoot en de afstand tussen de woonplaats en de plaats van tewerkstelling, zijnde 5.000 km of 7.500 km. Vanaf 2012 wordt het voordeel berekend in functie van de Co2-uitstoot en de catalogusprijs van de wagen. Dus een hogere belasting voor duurdere en vervuilende wagens.

Berekening vanaf 2012

Vanaf 1 januari 2012 moet men de cataloguswaarde vermenigvuldigen met een Co2-percentage. Dit bedrag mag men dan nog eens beperken tot 6/7.

De cataloguswaarde is de catalogusprijs van het voertuig in nieuwe staat bij verkoop aan een particulier inclusief opties en werkelijk betaalde BTW, zonder rekening te houden met enige korting, vermindering, rabat of restorno. Dus ook bij tweedehandsvoertuigen wordt de berekening gemaakt op basis van de nieuwwaarde. Als correctie op de nieuwwaarde mag men ieder jaar de nieuwwaarde verminderen met 6% per levensjaar van het voertuig, met een maximum van 30%. De basis-Co2 coëfficient bedraagt 5,5% voor een Co2-uitstoot van 95g/km voor dieselvoertuigen en 115 g/km voor benzinevoertuigen. Wanneer de uitstoot hoger ligt, zal de coëfficiënt verhogen met 0,1% per Co2-gram, met een maximum percentage van 18%. Ligt de uitstoot lager dan wordt de coëfficiënt verminderd met 0,1% per Co2-gram met een minimum percentage van 4%. De berekening zal ook beperkt worden tot 6/7. Het belastbaar voordeel kan nooit minder dan 1.200 € per jaar bedragen.

Voorbeeld :

Men heeft een wagen die een waarde heeft inclusief BTW en opties en zonder de verkregen kortingen van 50.000 €. Het betreft een diesel met een Co2-uitstoot van 150 gr/km en de afstand van de woning tot het werk is 15 kilometer.

Belastbaar voordeel in 2011 :
-> 5.000 km x 150 Co2 x 0,00237 = 1.777,50

Belastbaar voordeel in 2012 :
-> 50.000 € x (5,5% +(150-95) x 0,1%)) x 6/7 of 50.000 € x 11% x 6/7 = 4.714,29

Stel deze wagen is 2 jaar oud :

-> (50.000 € x 88 %) x (5,5% +(150-95) x 0,1%) x 6/7 of 50.000 x 88% x 11% x 6/7 = 4.148,57

Cataloguswaarde

Bij nieuwe wagens is de cataloguswaarde gekend. Maar het probleem is dat bij tweedehands aangekochte voertuigen, waarbij men niet beschikt over de originele aankoopfactuur, de cataloguswaarde niet gekend is. De administratie is een samenwerking opgestart met Federauto. Deze laatste heeft een tool ontwikkeld die gekoppeld is aan een databank waarin alle historische cataloguswaarden van voertuigen zijn opgenomen en waarbij men automatisch het voordeel kan berekenen van al de wagens. Het publiek heeft geen rechtstreeks toegang tot deze tool, maar onrechtstreeks wel, via het contactcenter van de FOD Financiën op het nummer 0257/257.57. Om lange wachttijden te vermijden vraagt het contactcenter om een formulier in te vullen en per mail te versturen. Dit kan via de link : http://annu.belbone.be/towv3/index.php4?lang=nl&type_doc=data3.

Men mag per jaar de cataloguswaarde met 6% verminderen, met een maximum van 30%.  Deze termijn begint te lopen vanaf de datum van de eerste inschrijving van het voertuig.  Een begonnen maand telt voor een volledige maand. Dus voor een wagen ingeschreven op 9 april zal de berekening altijd gebeuren vanaf 1 april. Dit wil dus ook zeggen dat voor wagens die niet in januari worden aangekocht men ieder jaar twee berekeningen moet maken. Bv bij een wagen gekocht op 9 april 2011 moet men in 2012 een berekening maken van de eerste 3 maanden waarbij men 100 % van de cataloguswaarde moet nemen en een tweede berekening waarbij men 9 maanden aan 94 % van de cataloguswaarde mag nemen.

Kortingen en opties

Kortingen moeten in principe terug toegevoegd worden voor de berekening van de cataloguswaarde.

Maar wanneer er tijdelijke prijsverlagingen worden gegeven door de constructeurs en deze ook daadwerkelijk worden opgenomen als catalogusprijs, dan moet men deze kortingen niet bijtellen. Hetzelfde principe geldt, en onder dezelfde voorwaarden :

• wanneer ter gelegenheid van promotionele acties optiepaketten worden aangeboden aan een lagere prijs dan die van de individuele opties;
• wanneer ingevolge een promotionele actie een voertuig wordt voorzien van een optiepakket, en dat voertuig samen met dat optiepakket aan dezelfde catalogusprijs als voorheen wordt aangeboden.

Wanneer niet voldaan is aan de voormelde voorwaarden, moet het klantenvoordeel wel als een gewone korting worden aangemerkt, en bijgevolg dus toegevoegd worden aan de catalogusprijs.

Eigen bijdrage

Het voordeel van alle aard mag verminderd worden met de persoonlijke bijdragen die men heeft betaald. Maar dit wordt door de fiscus nogal strikt geïnterpreteerd. Volgende terugbetalingen worden door de fiscus niet als eigen bijdragen beschouwd :

• betaling van eigen set winterbanden;
• kosten wasbeurt betalen;
• zelf de brandstofkosten betalen;
• zelf de verzekering betalen;
• zelf de plaatsing van een trekhaak of fietsendrager betalen.

Zelf betaalde opties mogen worden afgetrokken van het voordeel, als deze opties de waarde van de wagen verhogen.

Als men een wagen met brandstofkaart ter beschikking  geeft aan een werknemer en de werkgever vraagt een bijdrage in het brandstofverbruik, dan mag men dit in mindering brengen van het voordeel. Maar als men een wagen ter beschikking krijgt zonder tankkaart, dan mag men de zelf betaalde brandstofkosten niet in mindering brengen van het voordeel.

Indien een werknemer een bedrijfswagen ter beschikking krijgt en een eigen bijdrage moet betalen van zodra een bepaald aantal kilometers overschreden wordt, zijn deze eigen bijdragen aftrekbaar.

Vanaf 1 januari 2013 gelden er een aantal nieuwe regels inzake de aftrek en de opeisbaarheid van de BTW.  De nieuwe regels zijn van toepassing voor de elektronische facturen, maar gelden ook voor de gewone papieren facturen. Wij gaan het hier enkel hebben over de papieren facturen.

Voortaan maakt het louter uitreiken van een factuur vóór de levering of betaling, de BTW niet meer opeisbaar.

De BTW en de factuur

Tot op heden kon men enkel de BTW aftrekken als men een factuur had. Vereiste is dat de factuur alle verplichte BTW-vermeldingen bevat. Zonder de verplichte BTW-vermeldingen is de BTW niet aftrekbaar.

Vanaf 2013 zal de factuur op zich niet automatisch recht op BTW-aftrek geven. Net zoals bij de elektronische facturen moet men ook bij de gewone facturen de authenticiteit van de herkomst en de integriteit van de inhoud kunnen waarborgen. Men moet  vanaf nu kunnen aantonen dat de factuur overeenstemt met een werkelijke levering. Elke bedrijfscontrole die een betrouwbaar controlespoor tussen een factuur en een levering van een goed of een dienst aantoont, kan worden gebruikt om deze waarborg te leveren. Die bedrijfscontroles kunnen bijvoorbeeld bestaan in het in overeenstemming brengen van bewijsstukken van de onderneming, waardoor wordt aangetoond dat de facturering deel uitmaakt van een geïntegreerd bedrijfs- en boekhoudproces en niet als een alleenstaand proces. Een betrouwbaar controlespoor moet een verband kunnen aantonen tussen de handeling en de facturering, zodat kan worden gewaarborgd dat de uitgereikte factuur een handeling weerspiegelt die werkelijk heeft plaatsgevonden.

Concreet betekent dit dat men naast de factuur ook nog een bestelbon of leveringsbon moet hebben. Ook onderliggende contracten of transportbewijzen kunnen als bewijs dienen. Kortom al de stukken die de uiteindelijke factuur ondersteunen dienen bijgehouden te worden om recht op aftrek te hebben.

Opeisbaarheid van de BTW

Vandaag komt de regeling er samengevat op neer dat de BTW in beginsel opeisbaar wordt op het moment van levering of voltooiing van de dienst. Op dat moment moet de leverancier de BTW doorstorten en kan de afnemer de BTW aftrekken. Een uitzondering is er echter wanneer er op voorhand een factuur wordt uitgereikt of een betaling wordt ontvangen. Dan is de BTW opeisbaar op het moment dat de factuur wordt uitgereikt of de betaling wordt ontvangen.

Vanaf 1 januari 2013 zal deze regeling bij vooruitbetalingen wijzigen. De nieuwe regeling bepaalt dat “indien vooruitbetalingen worden gedaan alvorens de goederen zijn geleverd of diensten zijn verricht, de belasting opeisbaar wordt op het tijdstip van ontvangst van de vooruitbetaling, ten belope van het ontvangen bedrag”. Dus enkel een betaling vóór de levering of voltooiing van de dienst, kan de BTW vooraf opeisbaar maken. Dit heeft als gevolg dat een voorafgaande factuur de BTW niet meer opeisbaar maakt, tenzij de betaling gelijktijdig gebeurt. Dit heeft ook zijn gevolgen voor het ogenblik waarop de BTW aftrekbaar wordt.

Dwz dat als men een voorschotfactuur opmaakt, de BTW niet meer moet afgedragen worden en ook niet meer aftrekbaar is, tot de datum van betaling of uiteindelijke levering of voltooiing van de dienst.

Maar de wetgever geeft zelf aan dat wij artikel 51, §1, 3° niet uit het oog mogen verliezen. Dit artikel bepaalt dat de belasting verschuldigd is door eenieder die op een factuur BTW vermeldt, zelfs indien er geen goed werd geleverd noch een dienst werd verstrekt. Deze bepaling is er voornamelijk om fiscale fraude tegen te gaan. Dit wil dus zeggen dat indien men een voorschotfactuur maakt, zonder dat deze wordt betaald, de BTW onmiddellijk moet afgedragen worden, maar deze BTW is niet meer aftrekbaar bij de afnemer tot deze factuur betaald is of de levering van het goed of de dienst heeft plaatsgevonden. Maw de leverancier moet de BTW  wel al betalen, maar de afnemer kan de BTW nog niet aftrekken.

Het is niet meteen duidelijk wat de wetgever met deze toelichting juist heeft bedoeld, maar het lijkt erop dat men wil zeggen dat een onderneming niet zomaar een factuur mag uitreiken vooraleer de levering of betaling heeft plaatsgevonden. Het spreekt dus voor zich dat men vanaf 2013 voorzichtig moet zijn met het opmaken van voorschotfacturen en dat dit een aanpassing van de boekhouding vereist.

Checklist aangifte personenbelasting inkomsten 2010

De voorbije maanden is er heel wat te doen geweest rond de problematiek van de toepassing van de bijzondere heffing van 309 % op geheime commissielonen. De bijzondere aanslag moet worden toegepast op de kosten en voordelen van alle aard, toegekend aan werknemers of bedrijfsleiders, die niet verantwoord worden door individuele fiches en samenvattende opgaven. Daarnaast wordt deze aanslag eveneens toegepast op de verdoken meerwinsten.  De fiscus heeft onlangs een addendum gepubliceerd bij de circulaire van 1 december 2010.

Overgangsregeling

Het addendum voorziet in een overgangsregeling waarbij men tot en met 30 juni 2012 de mogelijkheid heeft, om de niet aangegeven voordelen, te regulariseren en alsnog aan te geven.

Er wordt daarbij een onderscheid gemaakt tussen :

1. Voordelen alle aard die forfaitair worden geraamd, inclusief het voordeel voor een GSM, die aan het licht komen n.a.v. een controle die aangevat is voor 1 juli 2012. Onder de forfaitair geraamde voordelen vallen onder meer de voordelen uit de terbeschikkingstelling van een bedrijfswagen, een woning,  verwarming en elektriciteit. Voor deze categorie kan men de aanslag geheime commissieloon slechts ontlopen als de voordelen nog effectief ten name van de genieters binnen de wettelijke termijnen kunnen belast worden. Een corrigerende boeking via de rekening courant is niet toegelaten.
2. De voordelen van de vorige categorie die niet aan het licht komen tijdens een van voor 1 juli 2012 aangevatte controle en alle andere voordelen. In dit geval voorziet men in een regularisatieperiode. Hier moet de bijzondere heffing niet toegepast worden indien ze op spontane wijze worden aangegeven bij de bevoegde controlediensten van de personenbelasting en dit uiterlijk op 30 juni 2012.

Vanaf 1 juli 2012 zal de bijzondere aanslag geheime commissieloon consequent moeten toegepast worden.

Versoepeling

Het addendum voorziet in een versoepeling. Er staat te lezen dat :

“De houding waarbij opzettelijk geen fiches en samenvattende opgaven worden opgemaakt zoals door de wet opgelegd en de fiscale controle wordt afgewacht om alsdan het bedrag dat op de voorgeschreven wijze had moeten worden vermeld op de rekening courant van de genieter van het voordeel in te schrijven, kan niet worden aanvaard. Buiten deze hypothese lijkt het redelijk, inzonderheid met het oog op het vermijden van een toename van de administratieve en gerechtelijke geschillen, dat rekening wordt gehouden met de goede trouw van de belastingplichtige die iets uit het oog zou hebben verloren of een fout zou hebben begaan, met het uitzonderlijk karakter van de niet-aangifte, met het relatieve belang van de fout van de belastingplichtige, met name in vergelijking met dat van de andere fiscale verplichtingen waaraan hij wel heeft voldaan.”

Boeking rekening courant

Een spontane boeking van het voordeel op rekening courant is nog altijd mogelijk op voorwaarde dat men dit boekt in het belastbaar tijdperk waarin het voordeel werd toegekend. Tijdens de controle een rechtzetting doen via de rekening courant is uitdrukkelijk verboden.

Privékosten

De fiscus zal voortaan ook strenger optreden tegen privékosten die terug te vinden zijn in de boekhouding van vennootschappen. Het betreft hier namelijk verdoken bezoldigingen. Dus reizen, etentjes, communiefeesten, fietsen, kledij, enz die voor het gezin worden aangekocht en die niet beroepsmatig zijn, kunnen eveneens onderworpen worden aan de afzonderlijke aanslag.

Een voordeel van alle aard is een voordeel dat een onderneming toekent aan een personeelslid of aan een bedrijfsleider, bv. een bedrijfswagen, de terbeschikkingstelling van een onroerend goed, enz.

Deze voordelen van alle aard worden beschouwd als een beroepsinkomen. De werknemer of bedrijfsleider die dit voordeel ontvangt, zal dus belasting moeten betalen op het bedrag dat overeenkomt met de waarde van het voordeel van alle aard.

Bepaalde voordelen van alle aard worden in hoofde van de werknemer of bedrijfsleider belast op  basis van een forfaitair bedrag. De berekeningsmethodes werden bij Koninklijk Besluit vastgelegd. In de begroting van 2012 werden hier aanzienlijke wijzigingen aangebracht voor een aantal voordelen van alle aard. De nieuwe berekening van het voordeel van de personenwagens werd zelfs opgenomen in artikel 36 §2 van het Wetboek Inkomstenbelasting en niet meer in het Koninklijk Besluit artikel 18.

Intresten debet rekening-courant

Wie kan beschikken over gelden van zijn vennootschap zonder daarvoor intresten te moeten betalen, wordt belast op een voordeel alle aard of een zgn. voordeel fictieve debetrente.

Het voordeel van de debetrente wordt berekend op de gemiddelde stand van de rekening courant. In principe moet deze gemiddelde stand per maand berekend worden, maar als er weinig schommelingen hebben plaatsgevonden kan de gemiddelde stand op jaarbasis berekend worden.

Bedrijfswagens

Het voordeel alle aard inzake het privé-gebruik van een bedrijfswagen zal niet meer berekend worden in functie van de Co2-uitstoot en de afstand tussen de woonplaats en de plaats van tewerkstelling, zijnde 5.000 km of 7.500 km. Vanaf 2012 zal het voordeel berekend worden in functie van de Co2-uitstoot en de catalogusprijs van de wagen. Dus een hogere belasting voor duurdere en vervuilende wagens. De cataloguswaarde is de catalogusprijs van het voertuig in nieuwe staat bij verkoop aan een particulier inclusief opties en werkelijk betaalde BTW, zonder rekening te houden met enige korting, vermindering, rabat of restorno. Dus ook bij tweedehandsvoertuigen wordt de berekening gemaakt op basis van de nieuwwaarde. Als correctie op de nieuwwaarde mag men ieder jaar de nieuwwaarde verminderen met 6%, per levensjaar van het voertuig, met een maximum van 30%. De basis-Co2 coëfficient bedraagt 5,5% voor een Co2-uitstoot van 95g/km voor dieselvoertuigen en 115 g/km voor benzinevoertuigen. Wanneer de uitstoot hoger ligt, zal de coëfficiënt verhogen met 0,1% per Co2-gram, met een maximum percentage van 18%. Ligt de uitstoot lager dan wordt de coëfficiënt verminderd met 0,1% per Co2-gram met een minimum percentage van 4%. De berekening zal ook beperkt worden tot 6/7. Het belastbaar voordeel bedraagt minstens 1.200 € per jaar voor 2012.

Voorbeeld :

Men heeft een wagen die een waarde heeft inclusief BTW en opties en zonder de verkregen kortingen van 50.000 €. Het betreft een diesel met een Co2-uitstoot van 150 gr/km en de afstand van de woning tot het werk is 15 kilometer.

Belastbaar voordeel in 2011 :
-> 5.000 km x 150 Co2 x 0,00237 = 1.777,50

Belastbaar voordeel in 2012 :
-> 50.000 € x (5,5% +(150-95) x 0,1%)) x 6/7 of 50.000 € x 11% x 6/7 = 4.714,29

Stel deze wagen is 2 jaar oud :

-> (50.000 € x 88 %) x (5,5% +(150-95) x 0,1%) x 6/7 of 50.000 x 88% x 11% x 6/7 = 4.148,57

Woning

Voor de gratis terbeschikkingstelling van woningen wordt de coëfficiënt, bij woningen waarvan het kadastraal inkomen hoger is dan 745 €, opgetrokken van 2 naar 3,8. Voor woningen met een kadastraal inkomen lager dan 745 € zal er dus niets wijzigen en blijft het 1,25.

Bij gemeubelde woningen moet men het voordeel alle aard nog eens verhogen met 2/3.

Voorbeeld :

U hebt een woning met een geïndexeerd kadastraal inkomen van 1.500 €.

Belastbaar voordeel in 2011 : 1.500 x 100/60 x 2 = 5.000

Belastbaar voordeel in 2012 : 1.500 x 100/60 x 3,8 = 9.500

Elektriciteit en verwarming

Aangaande de verstrekking van elektriciteit en verwarming komt er eveneens een verhoging van de bedragen van de voordelen.

Voor leidinggevend personeel en bedrijfsleiders :

Deze bedragen worden ook voortaan jaarlijks geïndexeerd.

© 2026 - Arcanus - Accountants & belastingconsulenten