Financieel Archieven

De bestaande anti-witwaswetgeving van 11 januari 1993 werd opnieuw herschreven. De wetgeving is vanaf 1 januari 2014 weer strenger geworden en deze verstrenging heeft betrekking op twee luiken. Enerzijds heeft het betrekking op het gebruik van contant geld bij vastgoedtransacties en anderzijds heeft het betrekking op contante betalingen bij de verkoop door handelaars of bij dienstprestaties verricht door dienstverstrekkers voor een bedrag van 3.000,00 € of meer.

Vastgoedtransacties

Artikel 20 van de nieuwe wet luidt als volgt :

De prijs van de verkoop van een onroerend goed, mag enkel vereffend worden door middel van overschrijving of cheque. De verkoopovereenkomst en –akte moeten het nummer van de financiële rekening vermelden waarlangs het bedrag werd of zal worden overgedragen.
Wanneer de in artikel 2, § 1, 19° (vastgoedmakelaars en landmeters-experten), en 3, 1° (notarissen) bedoelde personen vaststellen dat voornoemde bepaling niet werd nageleefd, brengen zij dit onmiddellijk schriftelijk of elektronisch ter kennis van de Cel voor Financiële Informatieverwerking (CFI).

Vanaf 1 januari 2014 mag er dus bij de verkoop van een onroerend goed niets meer cash betaald worden. Zelfs als twee particulieren in eerste instantie een compromis sluiten, zonder tussenkomst van een vastgoedmakelaar of notaris, mag er niet met cash geld betaald worden.

Andere transacties

Vanaf 1 januari 2014 mag de prijs van de verkoop van goederen door een handelaar of de geleverde dienstprestaties door een dienstverrichter, waarvan het bedrag 3.000,00 € of meer bedraagt niet meer contant worden vereffend. Er mag wel maximaal 10% van de prijs in contant geld betaald worden met een maximum van 3.000,00 €.

Dus bij een factuur van 6.000,00 € mag men 600,00 €, zijnde 10%, in cash geld betalen.

Het toepassingsgebied werd ook expliciet uitgebreid tot handelaars in edele metalen.

Sancties

Bij de vaststelling van inbreuken op deze bepalingen kan men een geldboete opleggen van 250,00 € tot 225.000,00 €. De boete mag echter niet meer bedragen dan 10% van de ten onrechte ontvangen cash betalingen.

In de wet is voorzien dat de handelaar of dienstverrichter dit kan melden aan de CFI. Maar er werd bij Koninklijk Besluit nog niet bepaald welke handelaars en dienstverrichters dit moeten doen.

Dus indien u elke cash ontvangst zou melden aan de CFI (www.ctif.cfi.be), kan men u principieel geen boete opleggen.

EBIT en EBITDA zijn twee termen die gebruikt worden in de financiële wereld. Men kan ze, net als het resultaat van de onderneming, beschouwen als gezondheidsindicatoren. Maar ons inziens geven ze slechts een beperkt zicht op de gezondheid van een bedrijf en is het gevaarlijk om enkel deze ratio’s te hanteren om de gezondheid van een bedrijf te meten.

Omdat er, in de financiële wereld, verschillende berekeningen worden gebruikt, heeft de Commissie voor Boekhoudkundige Normen, in een technische nota (2010-1) haar interpretatie gegeven van hoe de EBIT en EBITDA moeten berekend worden op basis van het Belgisch jaarrekeningschema.

Omschrijving van EBIT en EBITDA

EBIT ofwel Earnings Before Interest and Taxes wordt gelijkgesteld aan de zogenaamde operationele winst of verlies. Het wordt gedefinieerd als de omzet minus de kosten van gewone bedrijfs-uitoefening, exclusief financiële baten en lasten en belastingen. Er wordt geen rekening gehouden met de financiële opbrengsten en lasten, (eventueel uitzonderlijke resultaten) en belastingen.

EBITDA ofwel Earnings Before Interest, Taxes, Depreciation and Amortization, deze wordt gelijk gesteld aan de EBIT waarbij de niet-kaskosten, met name de afschrijvingen en waardeverminderingen uit de resultatenrekening worden verwijderd.

Berekening EBIT

Beide termen komen als dusdanig niet voor in de Belgische boekhoudwetgeving. EBIT stemt het meest overeen met de bedrijfswinst (bedrijfsverlies) volgens code 9901 in het volledig schema van de jaarrekening. Niettemin gaat deze vergelijking niet helemaal op. Zo kunnen nagenoeg geen uitzonderlijke resultaten worden erkend in de internationale financiële rapporteringsstandaarden, dit in tegenstelling tot de Belgische boekhoudwetgeving. Bijgevolg dienen de uitzonderlijke resultaten bij de berekeningsbasis worden gevoegd. Derhalve is de winst (verlies) van het boekjaar voor belastingen (code 9903) een betere basis. Deze zal nog moeten gecorrigeerd worden met zowel de financiële opbrengsten van beleggingen en liquide middelen (codes 751 en 752/9) alsook de financiële kosten van financiële schulden (codes 650 en 652/9).
Dit betekent in concreto dat de berekening van de EBIT op basis van de Belgische resultatenrekening als volgt verloopt :

Omschrijving Code

Winst (verlies) van het boekjaar voor belasting 9903

–     Opbrengsten uit vlottende activa                                                               751
–     Andere financiële opbrengsten                                                                752/9
+    Kosten van schulden                                                                                       650
+    Andere financiële kosten                                                                           652/9

De respectievelijke codes verwijzen naar het zogenaamde volledig schema van de Belgische jaarrekening. Voor wat betreft het verkort schema verwijzen wij naar de corresponderende rekeningen van het M.A.R. (Minimum Algemeen Rekeningenstelsel). Het is duidelijk dat op basis van de resultatenrekening de EBIT voor een verkort schema niet kan berekend worden.

Berekening EBITDA

Voor de berekening van de EBITDA worden er nog twee correcties doorgevoerd ten aanzien van de EBIT. De zogenaamde niet-kaskosten, depreciations en amortizations, worden nog toegevoegd.
De overgang van EBIT naar EBITDA verloopt dan ook als volgt :

Omschrijving Code

Winst (verlies) van het boekjaar voor belasting 9903

–     Opbrengsten uit vlottende activa                                                               751
–     Andere financiële opbrengsten                                                               752/9
+    Kosten van schulden                                                                                       650
+    Andere financiële kosten                                                                           652/9

EBIT

+    Afschrijvingen en waardeverminderingen op oprichtings-                   630
      kosten, op immateriële en materiële vaste activa
+    Waardeverminderingen op voorraden, op bestellingen in                631/4
      uitvoering en op handelsvorderingen
+    Uitzonderlijke afschrijvingen en waardeverminderingen op              660
      oprichtingskosten, op immateriële en materiële vaste activa
–     Terugneming van afschrijvingen en van waardeverminderingen      760
      op immateriële en materiële vaste activa

Op basis van het verkort schema van de jaarrekening is het eveneens niet mogelijk om een correcte EBITDA-berekening te maken.

Opgelet

Gezien er in de financiële wereld geen eenduidige definitie bestaat, moet de lezer goed weten welke definitie er werd gebruikt. Enkel dan is een juiste interpretatie van de begrippen EBIT of EBITDA mogelijk.

Het begrip EBITDA werd gelanceerd ten tijde dat internetbedrijven verliezen opstapelden, maar toch met positieve cijfers naar buiten wilden komen. Men kan dan inderdaad uitpakken met snelgroeiende EBIT en/of EBITDA, omdat er geen rekening wordt gehouden met rentekosten, terwijl de onderneming per saldo verlies maakt.

Ondernemingen kunnen hun EBITDA beïnvloeden door investeringen in gebouwen en machines al dan niet te kopen of te huren.

In bepaalde sectoren kunnen onder de rubriek “belastingen” andere belastingen zitten dan louter winstbelastingen. Deze sector kan bv onderworpen zijn aan aanzienlijke milieuheffingen. Vennootschappen die actief zijn in water of in de grindwinning moeten jaarlijks aanzienlijke gewestelijke heffingen betalen. Dit zijn verworpen uitgaven en zijn zeker relevant bij de berekening.

Eind 2009 deed de Europese domiciliëring haar intrede. Deze zal op termijn de bestaande domiciliëring gaan vervangen.

Bij de Europese domiciliëring geeft de betaler aan de begunstigde een mandaat om éénmalig of herhaaldelijk invorderingen vanaf zijn rekening te doen. Het contract wordt dus niet langer meer afgesloten tussen de betaler en de bank van de betaler, maar tussen de betaler en de begunstigde.

Wij kunnen de werking in 7 stappen samenvatten :

De betaler geeft de begunstigde het mandaat om de schuld bij zijn bank te innen.
De begunstigde brengt de betaler op de hoogte dat er een invordering op zijn rekening zal gebeuren.
De begunstigde zendt het mandaat en de opdracht tot invordering naar zijn bank.
De bank van de begunstigde geeft de opdracht door aan de bank van de betaler.
De bank van de betaler int het bedrag op de rekening van de betaler.
De bank van de betaler stort het bedrag door aan de bank van de begunstigde.
De bank van de begunstigde bevestigt aan de begunstigde dat ze de inning heeft ontvangen en crediteert zijn rekening.

Wat zijn de voordelen voor de begunstigde ?

De begunstigde kan alle opdrachten tot invordering bij één bank, zijn eigen bank, aanleveren, in tegenstelling tot vroeger waarbij het altijd via de bank van de betaler moest.
De begunstigde zal sneller het geld op zijn rekening ontvangen. Bij de oude domiciliëring moest men hier 3 dagen bij rekenen indien het geld van een andere bankinstelling kwam.
De begunstigde beheert zijn domiciliëringsmandaten zelf, zonder tussenkomst van de bank.
Men kan ook met zelfstandigen, KMO’s, enz (business-to-business) domiciliëringscontracten afsluiten. Bij de oude domiciliëringen kon dat enkel maar met particulieren.
Men kan ook grensoverschrijdende contracten (Europa) afsluiten.
Eénmalige opdrachten zijn mogelijk (bv voor tandartsen die niet met bancontact werken kan dit handig zijn).
Geen verrichtingskosten in 2010.

De gevolgen voor de betaler zijn, dat hij een betere bescherming krijgt.

De begunstigde moet de betaler minstens 14 dagen voor de invordering op de hoogte brengen van het bedrag dat van zijn rekening zal gaan. Zodra de betaler de mededeling krijgt, mag hij de betaling weigeren. In dat geval zal de bank de invordering niet uitvoeren.
Ook nadat de invordering is gebeurd, heeft de betaler nog 8 weken het recht om die te betwisten. Zijn bank is verplicht om het bedrag terug te storten, zonder dat de betaler de eis tot terugbetaling hoeft te rechtvaardigen.
Zelfs na die periode van 8 weken, en tot maximaal 13 maanden na de transactie, kan de betaler de invordering nog betwisten indien er geen of een ongeldig mandaat is. In dat geval betaalt zijn bank niet automatisch terug, maar enkel nadat is aangetoond dat de betwisting terecht was.

Zoals u kan zien is de nieuwe Europese domiciëring een systeem dat u gemakkelijk zelf kan beheren en heeft het als voordeel dat u dit niet alleen kan afsluiten met particulieren in België, maar dat dit ook kan met bedrijven binnen Europa. Gezien er een wettelijke bescherming is ingebouwd voor de betaler, zal hij gemakkelijker te overtuigen zijn om een mandaat te ondertekenen, met als gevolg dat de schuldeiser sneller de vorderingen zal kunnen innen.